آیا کمبود ویتامین B12 می‌تواند علت ریزش مو باشد؟ ریزش مو همیشه به کمبود ویتامین‌ها مربوط نیست؛ اما اگر بدن با کمبود ویتامین B12 مواجه باشد، بررسی این مسئله اهمیت دارد. ویتامین B12 در ساخت گلبول‌های قرمز و عملکرد طبیعی سلول‌ها نقش دارد. کمبود آن می‌تواند به کم‌خونی و مشکلات دیگری منجر شود. بااین‌حال، کمبود ویتامین B12 و ریزش مو رابطه‌ای نیست که بتوان آن را در همه افراد قطعی دانست.
شواهد علمی درباره نقش مستقیم این کمبود در ریزش مو محدود است و ریزش مو به‌تنهایی برای تشخیص آن کافی نیست. اگر علاوه بر ریزش مو، علائمی مانند خستگی، رنگ‌پریدگی، گزگز دست‌وپا یا درد و التهاب زبان دارید، بهتر است با پزشک درباره انجام آزمایش خون مشورت کنید. افرادی که رژیم غذایی محدود دارند یا در جذب ویتامین B12 مشکل دارند نیز ممکن است بیشتر در معرض کمبود آن باشند.
تشخیص به‌موقع کمک می‌کند درمان متناسب با علت کمبود انجام شود. در ادامه، علائم، آزمایش‌های تشخیصی و روش‌های درمان را بررسی می‌کنیم تا بدانید چه زمانی باید کمبود این ویتامین را جدی بگیرید و برای کاهش ریزش مو چه اقداماتی منطقی است.
آیا کمبود ویتامین B12 باعث ریزش مو می‌شود؟
کمبود ویتامین B12 می‌تواند سلامت عمومی بدن را تحت تأثیر قرار دهد؛ اما ارتباط مستقیم آن با ریزش مو هنوز به‌طور قطعی ثابت نشده است. این ویتامین در ساخت گلبول‌های قرمز و عملکرد طبیعی سلول‌ها نقش دارد. کمبود آن ممکن است باعث کم‌خونی شود و در صورت مشاهده ریزش مو، بررسی وضعیت تغذیه و سلامت فرد اهمیت پیدا می‌کند. بااین‌حال، نباید بدون آزمایش، کمبود B12 را علت اصلی ریزش مو دانست.
در بررسی کمبود ویتامین B12 و ریزش مو باید به علت‌های دیگر نیز توجه کرد. کمبود آهن، اختلالات تیروئید، تغییرات هورمونی و بعضی بیماری‌های پوست سر از عواملی هستند که ممکن است باعث ریزش مو شوند. برای مثال، کمبود ویتامین D و ریزش مو نیز در مطالعات علمی بررسی شده است؛ بااین‌حال، ارتباط مشاهده‌شده میان یک ویتامین و ریزش مو لزوماً به معنای اثبات رابطه علت و معلولی نیست.
اگر ریزش مو با خستگی مداوم، رنگ‌پریدگی یا گزگز دست‌وپا همراه است، بهتر است برای ارزیابی وضعیت B12 به پزشک مراجعه کنید. تشخیص کمبود بر اساس علائم به‌تنهایی امکان‌پذیر نیست و معمولاً به آزمایش خون نیاز دارد. همچنین مصرف مکمل B12 در افرادی که کمبود ندارند، لزوماً به رشد بیشتر موها منجر نمی‌شود.
کمبود ویتامین B12 و ریزش مو چه علائم دیگری دارد؟
در بررسی کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، ریزش مو به‌تنهایی نشانه قابل اعتمادی برای تشخیص کمبود این ویتامین نیست. اگر این مشکل با علائم دیگری همراه باشد، بررسی وضعیت B12 اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. کمبود این ویتامین ممکن است به‌تدریج ایجاد شود و نشانه‌های آن در افراد مختلف یکسان نباشد. بعضی افراد نیز پیش از بروز علائم واضح، دچار کاهش سطح این ویتامین می‌شوند.
مهم‌ترین نشانه‌هایی که ممکن است در اثر کمبود B12 مشاهده شوند عبارت‌اند از:
- خستگی و ضعف مداوم: به‌ویژه زمانی که کمبود ویتامین به کم‌خونی منجر شده باشد.
- رنگ‌پریدگی پوست: یکی از نشانه‌های احتمالی کم‌خونی ناشی از کمبود B12 است.
- گزگز یا بی‌حسی دست‌وپا: این علامت می‌تواند با آسیب عصبی مرتبط با کمبود ویتامین همراه باشد.
- التهاب و قرمزی زبان: گاهی زبان صاف، دردناک یا حساس می‌شود.
- اختلال تمرکز و مشکلات حافظه: برخی افراد دچار دشواری در تمرکز یا فراموشی می‌شوند.
- اختلال تعادل: در مواردی که سیستم عصبی درگیر شده باشد، راه رفتن و حفظ تعادل ممکن است دشوار شود.
البته این نشانه‌ها اختصاصی نیستند. برای مثال، کمبود آهن و ریزش مو در زنان نیز می‌تواند با خستگی و ریزش مو همراه باشد. بنابراین، تشخیص علت به بررسی علائم و نتایج آزمایش نیاز دارد.
چه افرادی بیشتر در معرض کمبود ویتامین B12 و ریزش مو هستند؟
احتمال کمبود ویتامین B12 در همه افراد یکسان نیست. بعضی افراد به دلیل رژیم غذایی، مشکلات گوارشی یا مصرف داروهای خاص، بیشتر در معرض این کمبود قرار دارند. شناخت این عوامل کمک می‌کند در صورت مشاهده ریزش مو یا علائم دیگر، بررسی‌های لازم به‌موقع انجام شوند. البته وجود یکی از عوامل خطر به معنای ابتلای قطعی به کمبود B12 نیست.
گروه‌هایی که بیشتر به بررسی سطح این ویتامین نیاز پیدا می‌کنند، شامل موارد زیر هستند:
- افرادی که رژیم گیاه‌خواری سخت‌گیرانه دارند: ویتامین B12 به‌طور طبیعی عمدتاً در مواد غذایی حیوانی مانند گوشت، ماهی، تخم‌مرغ و لبنیات یافت می‌شود. افرادی که این مواد غذایی را مصرف نمی‌کنند، باید منبع جایگزین مطمئنی داشته باشند.
- افراد مبتلا به مشکلات گوارشی: بیماری‌هایی مانند سلیاک و التهاب خودایمنی معده ممکن است جذب B12 را مختل کنند.
- افرادی که جراحی معده یا روده انجام داده‌اند: برخی جراحی‌ها جذب این ویتامین را کاهش می‌دهند.
- افرادی که متفورمین یا داروهای کاهنده اسید معده مصرف می‌کنند: مصرف طولانی‌مدت این داروها ممکن است با کاهش سطح B12 ارتباط داشته باشد.
- سالمندان: تغییرات مرتبط با افزایش سن می‌تواند جذب ویتامین را دشوارتر کند.
در این افراد، اگر ریزش مو پس از یک دوره بیماری، فشار روانی یا تغییر رژیم غذایی شروع شده باشد، باید علت‌های دیگر را نیز بررسی کرد. برای مثال، ریزش مو بعد از استرس ممکن است به دلیل اختلال موقت چرخه رشد مو رخ دهد و الزاماً به کمبود ویتامین مربوط نیست.
برای تشخیص کمبود ویتامین B12 چه آزمایش‌هایی لازم است؟
برای بررسی ارتباط کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، معمولاً باید از آزمایش خون شروع کرد. پزشک با توجه به علائم، سابقه تغذیه، بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای مصرفی مشخص می‌کند کدام آزمایش‌ها لازم هستند. انجام همه آزمایش‌ها برای هر فرد ضروری نیست و انتخاب آن‌ها به شرایط بیمار بستگی دارد.
مهم‌ترین آزمایش‌های مورد استفاده عبارت‌اند از:
- آزمایش ویتامین B12 خون: میزان کل ویتامین B12 را در خون اندازه‌گیری می‌کند و معمولاً آزمایش اولیه برای بررسی کمبود است.
- شمارش کامل سلول‌های خون (CBC): برای بررسی کم‌خونی و اندازه گلبول‌های قرمز استفاده می‌شود. طبیعی بودن این آزمایش به‌تنهایی کمبود B12 را رد نمی‌کند.
- آزمایش متیل‌مالونیک اسید (MMA): اگر نتیجه B12 در محدوده نامشخص باشد، این آزمایش می‌تواند به تشخیص کمبود کمک کند. البته عملکرد کلیه نیز در تفسیر نتیجه اهمیت دارد.
- آزمایش هموسیستئین: در بعضی شرایط برای تکمیل بررسی استفاده می‌شود، اما عوامل دیگری مانند کمبود فولات هم می‌توانند نتیجه آن را تغییر دهند.
- آزمایش آنتی‌بادی فاکتور داخلی: اگر پزشک به التهاب خودایمنی معده و اختلال جذب B12 مشکوک باشد، ممکن است این آزمایش را درخواست کند.
برای بررسی کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، طبق راهنمای بالینی NICE بهتر است نمونه خون پیش از شروع مصرف مکمل B12 گرفته شود؛ زیرا مصرف مکمل می‌تواند سطح این ویتامین را در آزمایش تغییر دهد و بر تشخیص کمبود تأثیر بگذارد.
در نهایت، اگر سطح B12 طبیعی باشد یا ریزش مو پس از اصلاح کمبود ادامه پیدا کند، پزشک ممکن است آزمایش فریتین، آهن یا عملکرد تیروئید را نیز بررسی کند. هدف این است که علت واقعی ریزش مو مشخص شود، نه اینکه صرفاً یک کمبود احتمالی درمان شود.
عدد ویتامین B12 در آزمایش خون باید چقدر باشد؟
برای تفسیر آزمایش و بررسی احتمال ارتباط کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، باید عدد B12 را در کنار علائم و سایر نتایج آزمایش خون بررسی کرد. محدوده طبیعی ممکن است با توجه به روش اندازه‌گیری و آزمایشگاه متفاوت باشد؛ بنابراین، عدد درج‌شده در برگه آزمایش و محدوده مرجع همان آزمایشگاه اهمیت دارد. نتیجه‌ای که نزدیک مرز پایین محدوده طبیعی قرار دارد، گاهی به بررسی بیشتری نیاز پیدا می‌کند.
بر اساس راهنمای بالینی مؤسسه NICE در سال ۲۰۲۴، برای آزمایش‌های رایج ویتامین B12 در بزرگسالان، آستانه‌های زیر برای تفسیر اولیه پیشنهاد شده‌اند.
| نتیجه ویتامین B12 | تفسیر اولیه |
| کمتر از ۱۸۰ پیکومول بر لیتر | کمبود تایید شده یا محتمل |
| ۱۸۰ تا ۳۵۰ پیکومول بر لیتر | نتیجه نامشخص؛ بررسی بیشتر ممکن است لازم باشد |
| بیشتر از ۳۵۰ پیکومول بر لیتر | کمبود کمتر محتمل است |
این آستانه‌ها برای تفسیر اولیه هستند و باید با شرایط فرد تطبیق داده شوند. برای مثال، در محدوده نامشخص، پزشک ممکن است آزمایش متیل‌مالونیک اسید (MMA) را درخواست کند. این آزمایش به‌ویژه زمانی مفید است که علائم کمبود وجود دارند، اما نتیجه B12 به‌تنهایی تشخیص روشنی ارائه نمی‌دهد.
در بررسی کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، ریزش مو به‌تنهایی معیار تشخیص کمبود این ویتامین نیست. حتی اگر نتیجه آزمایش سطح B12 پایینی را نشان دهد، باید علت کمبود و احتمال نقش عوامل دیگری مانند کمبود آهن یا اختلالات تیروئید نیز بررسی شود.
اصلاح مهم درباره بخش آزمایش خون: در جدول پاسخ قبلی، واحدهای اندازه‌گیری به‌درستی درج نشده بودند. طبق راهنمای NICE، آستانه‌های پیشنهادی برای ویتامین B12 تام عبارت‌اند از: کمتر از ۱۳۳ پیکومول بر لیتر (کمبود تایید شده یا محتمل)، ۱۳۳ تا ۲۵۸ پیکومول بر لیتر (محدوده نامشخص) و بیشتر از ۲۵۸ پیکومول بر لیتر (کمبود کمتر محتمل). این اعداد باید با محدوده مرجع آزمایشگاه و شرایط فرد تفسیر شوند.
درمان ریزش مو ناشی از کمبود ویتامین B12 چگونه انجام می‌شود؟
اگر آزمایش‌ها کمبود ویتامین B12 را تأیید کنند، برای درمان کمبود ویتامین B12 و ریزش مو باید ابتدا کمبود جبران شود و علت آن مشخص شود. در چنین شرایطی، استفاده از محصولات تقویت‌کننده مو به‌تنهایی کافی نیست. درمان باید متناسب با علت کمبود انجام شود تا بدن بتواند عملکرد طبیعی خود را بازیابد.
البته شواهد علمی کافی وجود ندارد که نشان دهد مصرف مکمل B12 در همه افراد، به‌ویژه کسانی که کمبود ندارند، باعث رشد مجدد مو می‌شود. پزشک با توجه به شدت کمبود، وضعیت جذب ویتامین و علائم فرد، روش درمان را انتخاب می‌کند. این روش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- مصرف مکمل خوراکی: در برخی افراد که کمبود آن‌ها به دریافت ناکافی از رژیم غذایی مربوط است، قرص B12 می‌تواند گزینه مناسبی باشد.
- تزریق ویتامین B12: در صورت اختلال جذب، بعضی بیماری‌های زمینه‌ای یا وجود علائم عصبی، ممکن است تزریق ترجیح داده شود.
- اصلاح رژیم غذایی: مصرف منابعی مانند گوشت، ماهی، تخم‌مرغ، لبنیات یا مواد غذایی غنی‌شده می‌تواند به تأمین B12 کمک کند.
- درمان علت زمینه‌ای: اگر کمبود به دلیل بیماری گوارشی یا اختلال جذب باشد، رسیدگی به علت آن اهمیت دارد.
طبق راهنمای درمانی NHS، انتخاب قرص یا تزریق به علت کمبود و شرایط فرد بستگی دارد.
در کنار درمان، اگر ریزش مو ادامه داشته باشد، پزشک ممکن است کمبود آهن، اختلالات تیروئید یا بیماری‌های پوست سر را نیز بررسی کند. به این ترتیب، درمان بر اساس علت واقعی ریزش مو پیش می‌رود.
قرص ویتامین B12 بهتر است یا آمپول برای درمان کمبود؟
انتخاب بین قرص و آمپول ویتامین B12 به علت کمبود، میزان جذب ویتامین و وضعیت سلامت فرد بستگی دارد. هیچ‌کدام از این دو روش برای همه افراد انتخاب برتر نیستند. اگر کمبود ویتامین B12 و ریزش مو مطرح باشد، هدف اصلی اصلاح کمبود تأییدشده است؛ نه انتخاب روشی که صرفاً تصور می‌شود اثر بیشتری بر رشد مو دارد.
قرص خوراکی برای برخی افراد، به‌ویژه کسانی که کمبود آن‌ها ناشی از دریافت ناکافی مواد غذایی است، انتخاب مناسبی محسوب می‌شود. در مقابل، اگر فرد دچار اختلال جذب باشد یا علائم عصبی داشته باشد، پزشک ممکن است تزریق را ترجیح دهد.
| معیار مقایسه | قرص B12 | آمپول B12 |
| روش مصرف | خوراکی و معمولاً در خانه | تزریق طبق برنامه درمانی |
| کاربرد | مناسب برای برخی موارد کمبود غذایی و شرایط دیگر | کاربرد در مواردی که تزریق از نظر بالینی مناسب‌تر است |
| اختلال جذب | در بعضی شرایط همچنان قابل استفاده است؛ تصمیم به دوز و وضعیت فرد بستگی دارد | ممکن است در اختلال جذب قابل‌توجه ترجیح داده شود |
| نیاز به پیگیری | متناسب با علت کمبود و پاسخ به درمان | متناسب با علت کمبود و پاسخ به درمان |
در انتخاب روش درمان کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، راهنمای بالینی NICE توصیه می‌کند علت کمبود، شرایط بالینی و ترجیح بیمار در نظر گرفته شوند. برای مثال، در برخی بیماری‌های خودایمنی معده یا پس از بعضی جراحی‌های گوارشی، ممکن است درمان تزریقی طولانی‌مدت و پیگیری منظم ضروری باشد.
نکته مهم: برای درمان خودسرانه ریزش مو سراغ آمپول یا دوزهای بالای مکمل نروید. ابتدا باید مشخص شود که کمبود B12 واقعاً وجود دارد و چه روشی برای درمان آن مناسب است.
بعد از درمان کمبود ویتامین B12 چه زمانی ریزش مو کاهش می‌یابد؟
پس از شروع درمان کمبود ویتامین B12، ممکن است اصلاح وضعیت تغذیه‌ای و بهبود بعضی علائم زودتر از تغییرات قابل مشاهده در موها اتفاق بیفتد. چرخه رشد مو زمان‌بر است؛ بنابراین، حتی اگر کمبود به‌درستی درمان شود، نباید انتظار داشت ریزش مو در چند روز متوقف شود یا موها بلافاصله ضخیم‌تر شوند.
در بررسی کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، شواهد علمی کافی برای تعیین زمان دقیق رویش مجدد مو پس از درمان کمبود وجود ندارد. مدت بهبود به عواملی مانند علت ریزش مو، شدت و طول مدت کمبود و وجود مشکلات دیگری مانند کمبود آهن بستگی دارد.
برای پیگیری نتیجه درمان، به این موارد توجه کنید:
- هفته‌های نخست: پزشک ممکن است بهبود علائم عمومی و پاسخ آزمایشگاهی به درمان را بررسی کند.
- ماه‌های بعد: در صورت ارتباط ریزش مو با یک عامل قابل اصلاح، کاهش تدریجی ریزش ممکن است زمان ببرد.
- حدود ۶ تا ۹ ماه: در ریزش موی موقتی ناشی از عواملی مانند بیماری یا استرس، بازگشت تراکم مو در این بازه ممکن است رخ دهد؛ اما این زمان‌بندی مخصوص کمبود B12 نیست. منبع: آکادمی پوست آمریکا (AAD)، ریزش موی ناشی از ریزش بیش از حد موها.
اگر پس از درمان، ریزش مو همچنان شدید باشد یا نواحی خالی از مو ایجاد شوند، بهتر است دوباره به پزشک مراجعه کنید. ممکن است علت دیگری وجود داشته باشد یا درمان کمبود به پیگیری بیشتری نیاز داشته باشد. مصرف مکمل را نیز بدون نظر پزشک افزایش ندهید.
اگر با وجود طبیعی بودن ویتامین B12 موها همچنان می‌ریزند، علت چیست؟
طبیعی بودن سطح ویتامین B12 در آزمایش خون به این معنا نیست که علت کمبود ویتامین B12 و ریزش مو به‌طور کامل برطرف شده یا ریزش مو دلیل دیگری ندارد. ممکن است این مشکل به عوامل دیگری مربوط باشد یا برای تشخیص دقیق‌تر به بررسی‌های تکمیلی نیاز داشته باشید. بنابراین، اگر با وجود طبیعی بودن سطح B12 همچنان موهایتان کم‌پشت می‌شوند، بهتر است به‌جای افزایش مصرف مکمل‌ها، علت اصلی ریزش مو را با کمک پزشک بررسی کنید.
مهم‌ترین دلایل احتمالی عبارت‌اند از:
- کمبود آهن: پایین بودن ذخایر آهن، حتی در بعضی افراد بدون کم‌خونی آشکار، ممکن است با ریزش مو همراه باشد. پزشک می‌تواند در صورت نیاز فریتین و سایر شاخص‌های آهن را بررسی کند.
- اختلالات تیروئید: کم‌کاری یا پرکاری تیروئید ممکن است باعث نازک شدن موها یا ریزش پراکنده شود.
- ریزش موی ارثی: این نوع ریزش معمولاً به‌تدریج پیشرفت می‌کند و ممکن است با کم‌پشت شدن فرق سر یا عقب رفتن خط رویش مو همراه باشد.
- استرس یا بیماری اخیر: تب شدید، جراحی، کاهش وزن سریع و فشار روانی می‌توانند چند ماه بعد باعث افزایش ریزش مو شوند.
- بیماری‌های پوست سر: التهاب، عفونت و برخی بیماری‌های خودایمنی نیز می‌توانند در ریزش مو نقش داشته باشند.
آکادمی پوست آمریکا این عوامل را از علل شناخته‌شده ریزش مو معرفی می‌کند.
در بررسی کمبود ویتامین B12 و ریزش مو، باید به نتیجه آزمایش، الگوی ریزش و سابقه پزشکی توجه کرد. پزشک ممکن است بر اساس شرایط شما آزمایش فریتین، شمارش سلول‌های خون یا عملکرد تیروئید را درخواست کند. اگر ریزش مو ناگهانی، شدید، سکه‌ای یا همراه با التهاب و درد پوست سر باشد، ارزیابی متخصص پوست اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
کلام نهایی: برای درمان ریزش مو، ابتدا علت کمبود ویتامین B12 را پیدا کنید
برای کاهش ریزش مو، حدس زدن علت کافی نیست؛ باید دلیل آن را پیدا کنید. کمبود ویتامین B12 یکی از مواردی است که در صورت وجود علائم یا عوامل خطر، ارزش بررسی دارد. بااین‌حال، نمی‌توان هر نوع ریزش مو را به کمبود این ویتامین نسبت داد یا انتظار داشت مصرف مکمل به‌تنهایی مشکل را برطرف کند.
اگر احتمال کمبود ویتامین B12 و ریزش مو برای شما مطرح است، قدم اول مراجعه به پزشک و بررسی سابقه تغذیه، داروهای مصرفی و وضعیت سلامت عمومی است. پزشک ممکن است آزمایش سطح B12 خون را درخواست کند. در صورت نامشخص بودن نتیجه، آزمایش‌های تکمیلی مانند متیل‌مالونیک اسید (MMA) نیز می‌توانند به تشخیص کمک کنند. راهنمای بالینی NICE در سال ۲۰۲۴ بر اهمیت تفسیر نتایج آزمایش در کنار علائم و شرایط فرد تأکید دارد.
پس از تأیید کمبود، درمان با توجه به علت آن انجام می‌شود. ممکن است مکمل خوراکی یا تزریق ویتامین B12 لازم باشد. اگر ریزش مو ادامه پیدا کند، بررسی علل دیگری مانند کمبود آهن، اختلالات تیروئید یا ریزش موی ارثی نیز اهمیت دارد. درمان هدفمند، نه مصرف خودسرانه مکمل‌ها، مسیر منطقی‌تری برای رسیدگی به ریزش مو است.
سوالات متداول
۱. آیا مصرف ویتامین B12 بدون کمبود باعث رشد مو می‌شود؟
شواهد کافی برای اثبات این موضوع وجود ندارد. مصرف مکمل زمانی اهمیت دارد که کمبود تأیید شده باشد یا پزشک بر اساس شرایط فرد آن را توصیه کند.
۲. آیا کمبود ویتامین B12 باعث ریزش موی شدید می‌شود؟
ارتباط مستقیم کمبود B12 با ریزش موی شدید به‌طور قطعی اثبات نشده است. در صورت ریزش شدید، باید علل دیگری مانند کمبود آهن، اختلالات تیروئید و ریزش موی ارثی نیز بررسی شوند.
۳. برای بررسی ارتباط کمبود B12 و ریزش مو چه آزمایشی لازم است؟
معمولاً آزمایش ویتامین B12 خون و در صورت نیاز شمارش کامل سلول‌های خون انجام می‌شود. بسته به نتیجه و علائم، ممکن است آزمایش MMA یا بررسی‌های دیگری نیز لازم باشند.
۴. قرص B12 برای ریزش مو کافی است یا باید آمپول تزریق کرد؟
این موضوع به علت کمبود و وضعیت جذب ویتامین بستگی دارد. قرص برای برخی افراد مناسب است، اما در شرایط خاص، مانند بعضی اختلالات جذب یا علائم عصبی، تزریق ترجیح داده می‌شود.
۵. چه مدت بعد از درمان کمبود B12 موها دوباره رشد می‌کنند؟
زمان مشخصی برای همه افراد وجود ندارد. اگر ریزش مو واقعاً به یک عامل قابل اصلاح مربوط باشد، بهبود ممکن است چند ماه طول بکشد. ادامه ریزش مو نیازمند بررسی علت‌های دیگر است.
